maandag 29 juli 2013

Lanterfanterweer


Zo druk is het leven niet
op dit moment.
Dat komt later, en ik ben blij 
dat ik dat nu al weet.
Mijn dagen zijn wel gevuld, 
dat zeker, maar ik pas
mijn tempo aan.
Verschuif mijn matras van warme naar
koele plekken in het huis.
En weer terug.
Pluk bessen, maak jam,
trek iets te jonge wortels uit,
maar de kleuren verleiden,
en de smaak ook.
Ik maak er wat van.
Verzin kussens en begin er ook aan,
maak vakantielijstjes,
haal de koffer op,
start een schilderij
(blauw, morgen weer verder)
probeer instagram uit
op foto's met Zeeuwse mutsen
die ik opzet
(maar niet op facebook)
en bedenk hoe ik dat
zal schilderen,
morgen.
Lekker
 lanterfanterweer.

zaterdag 27 juli 2013

Opmerkelijk blauw


Wachtend voor het stoplicht blikte hij
 met een schuin oog naar beneden, richting mijn voeten.
'Mooi he', zei ik.
'Wat bedoel je?' vroeg hij, 
en keek afkeurend toen ik mijn blauwe nagellak benoemde.
'Lekker fris kleurtje toch, deze dagen?'
Hij schudde zijn hoofd en zei:
'ik heb grijs' en bekeek zijn eigen voeten.
Inderdaad. Keurig in de lak. 
Lichtgrijs met een parelmoerglans.
'Potje van een euro...' mompelde hij over mijn blauw.
'Ja! Bij de Hema vond ik die', zo reageerde ik.
'Blauw dat dekt niet, krijg je allemaal vlekken.
Je hebt zeker eerst grondverf gebruikt?' vroeg de man, 
die ik zo rond de vijftig schatte. 
Met vast wel wat ervaring in kozijnen schilderen.
'Ja,' zei ik met een glimlach, en nog steeds doelend 
op de nagellak, 'eerst een grondlaag,
dan twee keer kleur en dan een vernisje.
Het zit er al anderhalve week op'.
'O, bij mij al twee' was zijn antwoord.
Ik stak mijn hand uit om af te slaan,
bijna thuis.
'Ik moet hierheen' zei ik.
'Sikkens is de beste'
riep hij me na.
Ik wist het!
Niet alleen zijn nagels,
 maar ook kozijnen...

maandag 22 juli 2013

Kleine Kunstenaar


Iedereen zit erin. 
De hond, de kat, zijn mama, papa, 
kleine broer, God, oma, 
zijn vriendinnetje en nog een paar anderen. 
Iedereen die belangrijk voor hem is. 

Terwijl ik de buxus knip,
staat hij naast me en vertelt. 
Hij heeft een armband gemaakt
met allemaal kleine papiertjes eraan.
Op ieder papiertje staat een naam.

'Als ik dan iemand mis, 
dan kijk ik op het papiertje en 
dan kan ik eraan denken.
En weet je?
Net als in mijn hoofd, dat is alsof 
er op de planken in de kast 
allemaal dozen staan en dan doe ik 
een doos open en dan 
denk ik aan wie erin zit. 
Dan, deksel erop en dan een andere.'

'Weet je hoe het bij je vriendinnetje is?' vraag ik
en geef zelf het antwoord.
'Als die het kastje in haar hoofd open doet 
en een ding wil pakken, rolt alles eruit.'
Hij kijkt mij met grote ogen 
van verbazing aan...
'Maar jouw schuur is best opgeruimd hoor,
met planken, netjes...' zegt hij.
Leuk, metaforen.

Mijn buurjongen van acht. 
Kleine Kunstenaar,
met inzicht en verbeeldingskracht.
Hij komt er wel.


maandag 15 juli 2013

Tien dagen tekenen - dag zoveel


 In de buurt van onze tijdelijke tuin 
kwam ik deze papaver tegen.
Het is niet de eerste die ik teken,
maar ik probeer graag 
verschillende manieren uit.
Niet omdat die tien dagen vol moeten, 
want dat zijn ze al,
maar omdat ik er veel
plezier in heb!

woensdag 10 juli 2013

Altijd fijn


Altijd fijn...
wanneer een opdrachtgever 
blij met het resultaat is.
Drie dagen zon, buiten,
lekkere lunches en
diepzinnige gesprekken
(allemaal tegelijk)
drie dikke klapzoenen en
een bosje bloemen uit eigen tuin.
En een opgeknapte kast,
alsof het al jaren zo was.
Altijd fijn...

donderdag 4 juli 2013